Símon kemst áfram

Nú er Símon búinn að þróa einhverskonar tækni þar sem hann rúllar og skríður til skiptis. Þannig kemst hann alveg þvert í gegnum eitthvert herbergi eða bara þangað sem hann vill komast. Og það gerist stundum ansi hratt svo það er eins gott að við erum þrjú hér sem getum skipst á að fylgjast með honum! Svo virðist sem það dugi honum ekki lengur að vera með eina snuddu með sér heldur vill hann helst hafa tvær innan seilingar....

Í dag fórum við mamma í labbitúr og tókum allt gamla brauðið með handa öndunum á tjörninni. Símon litli svaf þessa heimsókn hjá öndunum af sér eins og sú síðasta reyndar líka, en endurnar voru samt glaðar að fá aukabita í þessum kulda og snjó (held ég allavega). Næstu daga er einnig spáð snjókoma, spurning um að taka lestina til Zürich á laugardaginn í staðinn fyrir bílinn.... En Hannibal og Michi eru örugglega svaka kátir með þessu, þeir ætla jú að skella sér á skíði einhversstaðar í Ölpunum á meðan ég kíki í heimsókn til Günti og Wiebke.

Símon am Kauen

Hehe, es sieht einfach zum Schreien lustig aus wie der kleine Kerl versucht ein Stücklein Rüebli zu kauen bevor er es hinunterschluckt. Man könnte meinen, er hätte einen Kaugummi im Mund! Aber mit zwei so klitzekleinen Zähnchen ist das halt gar nicht so einfach..... Zur Belohnung hat er dann dafür ein bisschen später seine erste Reiswaffel gekriegt. Die hat er erstmal äusserst kritisch angeguckt und von allen Seiten begutachtet. Er hielt sie wohl zuerst für ein neues Spielzeug, aber schlussendlich hat er sie für "essbar" befunden und jedenfalls zur Hälfte verzehrt. Es war auf alle Fälle eine gute Beschäftigung für ihn, soviel steht fest.

Ansonsten haben wir in den letzten Tagen nicht viel gemacht ausser gut essen und trinken..... Am Sonntag kam Priska zu uns zum z'Nacht und brachte gleich noch eine Flasche Prosecco mit, die natürlich auch gleich getrunken werden musste. Am Montag waren Hannibal und ich bei Matthias und Sabine in Zürich eingeladen, wo es zum Apéro ebenfalls Prosecco gab und das Fleisch doch tatsächlich über dem Cheminéefeuer gegrillt wurde (echt der Hammer, sowas hab ich noch nie vorher erlebt, und das gab nicht nur eine tolle Atmosphäre sondern es schmeckte auch noch absolut super!). Und gestern Abend schliesslich probierte Mami ein neues Rezept aus der Betty Bossi Zeitschrift aus (Kalbswürfel an Champignonssauce, sehr zu empfehlen!) wozu wir einen Weisswein aus dem Lavaux probieren mussten. Manchmal habe ich schon fast das Gefühl, dass es uns zu gut geht, aber nur manchmal und auch nur fast......

Ferðasaga helgarinnar

Æ æ æ hvað tíminn líður hratt! Og við erum búin að gera svo ótrúlega margt þessa helgi.... Best að byrja bara á því að segja frá öllu í réttri röð..... Ok, á föstudeginum keyrðum Hannibal, Símon og ég til Düdingen til að heimsækja Michèle skólasystur mín úr háskólanum og fjölskyldu hennar. Hún og stelpurnar hennar tvær, Nadine og Cynthia, fóru með okkur til Schwarzsee þar sem við vorum komin í 1'000 metra hæð og þar með upp fyrir þokuna (þokan liggur oft á svæðinu frá 500-800 m.y.s.). Þar fórum við í skemmtilegan göngutúr á vatninu (sem var náttúrulega alveg frosið), í sólinni var alveg æðislegt, en í skugganum af fjallinu fór kuldinn að segja aðeins meira til sín! Sem betur fer var ekkert mál að finna veitingastað eftir göngutúrinn þar sem við gátum fengið heitt súkkulaði til að hlýja okkur aftur!

Þegar öllum var orðið hlýtt aftur fórum við áfram á næsta áfangastað sem var að skoða ískastalana ("Eispaläste"). Það er einhver maður þarna sem hefur síðastliðin 25 ár á hverjum vetri búið til þessa ísskúlptúra í litlum skógi rétt hjá Schwarzsee. Mjög sérstök hugmynd og svolítið mikið "Kitsch" fyrir minn smekk, en samt ótrúleg upplifun að rölta þarna um svæðið og skoða mismunandi ísfyrirbrigði og grýlukerti á öllum mögulegum og ómögulegum stöðum. Við skemmtum okkur allavega mjög vel og stelpurnar voru á hlaupum út um allt til að rannsaka þennan undurfagra ævintýraheim.

Um kvöldið fengum við svo alvöru Fribourger-Fondue úr gæðaosti og framreitt af algjörri snilld meistarakokksins Michel! Símon var alveg til fyrirmyndar (bara eins og venjulega) og svaf alla nóttina án þess að vakna til klukkan átta næsta morgun! Eftir stutta göngu í Düdingen kvöddum við litla fjölskylda svo vini okkar og héldum áfram til Bern þar sem við hittum Beate, Stefan og Önnu til að ferðast saman á húsfjallið í Bern sem nefnist Gurten. Það er lítil tannhjóladrifin lest sem keyrir fólk frá Bern upp í 860 metra hæð og þá er maður kominn í sólina (upp fyrir þokuna sem sagt), algjör snilld!

Við fórum í flottan göngutúr og skoðuðum útsýnið til allra átta ofan af fjallinu. Sérstaklega fallegt var að sjá Alpana í fjarska og þar á meðal frægu fjöllin Eiger, Mönch og Jungfrau, sem eru um og yfir 4'000 metra há. Eftir þessa góðu útiveru styrktum við okkur á veitingastaðnum með heitu súkkulaði (aftur!) og smá nesti, líka (eða frekar sérstaklega) fyrir þau yngstu. Símon kláraði matinn sinn miklu hraðar en Anna og Beate vorkenndi honum svo mikið (hann orgar alltaf þegar hann er búinn úr dollunni og hún hélt að greyið væri ennþá svangt) að hún gaf honum smá brot af kexinu hennar Önnu og viti menn: Símon át þetta kexstykki bara mjög rólega og fallega. Hélt kexið milli varanna og slefaði það einfaldlega upp í sig án þess að nota tennurnar tvær..... Ekkert hóstakast og ekkert vesen! Nú verðum víst að fara að gefa honum stærri stykki að borða, ekki bara mauk lengur.

Svo lá leiðin loksins heim til Baden aftur og þar biðu þegar mamma og bróðir minn eftir okkur og við fengum Raclette í kvöldmatinn á meðan Símon var hinn sprækasti og rúllaði eftir hjartans lyst í kringum stofuna! Nú er Hannibal líklegast kominn með ostahnút í magann en mér líður alveg æðislega vel!!!!

Símon rollt immer weiter....

... und weiter und weiter und landet irgendwann mal an den unmöglichsten Orten, wo man ihn dann wieder befreien muss, bevor noch was Schlimmeres passiert! Unbeaufsichtigt kann man ihn jedenfalls nicht mehr irgendwo in einem Zimmer liegen lassen, soviel steht fest.

Dass Símon musikalisch ist haben wir ja auch schon mehrmals feststellen können. Dazu braucht er nichtmal ein Instrument, oft sind ihm seine Stimmbänder durchaus genug. Zum Beispiel singt er uns und seinem Güggeli beim Wickeln gerne was vor und strampelt dabei auch rum wie ein Weltmeister so dass die Fetzen nur so fliegen....

Símon sem tískumódel

Já, ég gleymdi alveg að sýna ykkur myndir af nýju samfellunni sem Símon fékk frá bróður mínum...... Hmmm, það þarf kannski smá forsögu til að útskýra þessa gjöf: Bróðir minn er guðfaðir Símons og milli jóla og nýárs fór hann með nokkrum vinum sínum á skiði í Zermatt (þar sem Matterhorn er, fjallið sem var fyrirmynd að Toblerone). Þar var náttúrulega ekki bara farið á skiði heldur einnig drukkið af krafti. Eftir átta daga áfengismisnotkun (eins og bróðir minn sagði sjálfur frá) ákvað hann að kaupa lítið "souvenir" handa guðsyni sínum og fann þessa ferlega flotta samfellu (á henni stendur: "My Dad Skis better than your Dad") sem hann keypti undireins. Því miður tók hann ekki eftir litnum á samfellunni fyrr en hann var kominn heim..... hún er nefnilega svo undurfallega BLEIK!!! Jæja, núna er bróðir minn í áfengisbindindi og Símon að kynnast sinni kvenlegu hlið......

Brot af hinu og þessu

Um helgina fórum við litla fjölskyldan til Steffi vinkonu minnar sem býr nálægt Biel (rúmlega klukkutíma akstur frá Baden, í vestur). Hún býr þar með Cedric og tveimur strákum þeirra, Leander og Julian, í hluta af gömlu bændabýli (efstu tvær hæðir hægra megin á myndinni hér til vinstri) sem þau gerðu sjálf upp. Þetta er alveg yndislegt hús síðan á 16. öld sem er búið að gera mikið fyrir. Kyndingin er ennþá mjög frumstæð: á hverri hæð er einn ofn sem þarf að henda timbri í með reglulegu millibili svo það kólni ekki allt í einu. En þar sem þau endurbættu einangrunina svo rosalega mikið þá helst hitinn mjög vel inni. Hjá þeim gistum við allavega eina nótt og höfðum skemmtilegt spilakvöld (eftir að öll börnin voru sofnuð) þar sem við kenndum þeim félagsvist (næsta föstudagskvöld er nefnilega spilakvöld í vinnunni hjá okkur, sem við missum náttúrulega af, svo við ákváðum bara að halda okkar eigið spilakvöld hér úti....). Næst á dagskrá er núna fyrir Hannibal að læra "Jass", sem er þjóðarspil okkar Svisslendinga!

Þar fékk Símon líka útrás fyrir tónlistarþörfina sína og brilleraði á hljómborðinu, hann tók meira að segja tvíleik með Leander, hlustið bara:

Áður en við fórum heim á leið skruppum við aðeins í kaffi til Beate vinkonu og Stefan sem búa þarna stutt frá, í Neuchâtel. Stelpan þeirra, hún Anna, var ekki allt of hrifin af því að deila öllum leikföngum sínum með Símoni og tók skemmtilegustu bílana nokkrum sinnum af honum. En hún var meira en til í að leika við hann og fékk hann til að hlæja alveg þvílíkt mikið. Við Hannibal vissum bara ekki að hann gæti hlegið svona rosalega! Því miður endaði hláturskastið í ælukasti hjá honum og hann þurfti að fá bol lánaðan hjá henni. Hún hefur nokkuð forskot á hann hvað varðar aldurinn (hún er 14 mánaða gömul), en hann er samt næstum því jafningi hennar í lengd og þyngd. Bolurinn var merktur sem stærð 80 en Símon rétt svo komst í hann..... Vonandi verður hann ekki algjört tröll!

Þegar við komum aftur heim tókum við eftir því að Símon er farinn að rúlla sér ansi hratt og út um allt gólf (kannski fékk hann einhverjar vísbendingar hjá öllum þessum krökkum sem við heimsóttum?!?). Stundum lendir hann undir sófanum, stundum hjá sjónvarpinu og stundum færir hann pottaplönturnar hennar mömmu til (hún á lítið pálmatré á hjólum sem er sérstaklega vinsælt hjá honum.....). Svo það var ákveðið um helgina að setja hann allavega af og til "í búrið" til að koma í veg fyrir að hann gerir allt of mikið af sér.

Matartímarnir eru ennþá í miklu uppáhaldi hjá Símoni. Hann klárar alltaf matinn sinn, alveg sama þó við séum að stækka skammtana frá degi til dags. Ég hlýt að vera snilldarkokkur fyrst hann borðar með svo góðri lyst, eða hvað?!? Hann er líka að verða meira og meira hávær þegar hann rekur á eftir okkur um að gefa honum hraðar að borða. Greinilega markmiðið hjá honum um að setja ný hraðamet á hverjum degi..... Þessa viku erum við komin út í kartöflu-gulrótar-kúrbitsmauk og á morgun bætist kalkúnn við. Mjög girnilegt! Og já, stundum er hann svo gráðugur að hann reynir að éta "Nuschelið" sitt...... Og já, tennurnar eru orðnar tvær og hann heldur greinilega áfram að taka fleiri tennur miðað við grátinn þessa daga!

Der erste Zahn ist da!

Jawoll, seit Montag spürt man deutlich was Spitzes in Símons Mund. Gesehen haben wir zwar immer noch nichts, aber das liegt nur daran, dass Símon sich nicht ins Maul gucken lassen will. Nun hoffe ich bloss, dass es ihm nicht plötzlich in den Sinn kommt zuzubeissen beim Stillen! Er ist ja schon so frech genug wenn's um Essen oder Trinken geht..... Dafür hat er die letzten zwei Nächte total schön durchgeschlafen, ganze 11 Stunden lang! So ein Luxus!!! Übers Wochenende wollen wir eine Nacht woanders verbringen, hoffentlich bringt das seinen Rhytmus nicht gleich wieder völlig durcheinander......