Vetrarkuldi

Brrrr, nú finnst manni eiginlega komið nóg af þessum kulda, en spáin er óbreytt út alla vikuna og við verðum bara að reyna að fá mömmu til að hækka hitann á ofnakerfinu eitthvað ef Hannibal á ekki að frjósa fastur við tölvuna uppi á háaloftinu. Hann valdi sér vinnustaðinn sinn sjálfur og hugsaði væntanlega að hitinn leitar upp, en í þessu húsi þá virkar þetta lögmál einhvern veginn ekki alveg og það er alltaf kaldast uppi undir þakinu..... Nú er hann kominn í ullarsokka og síðar nærbuxur og þá er kuldinn orðinn bærilegur, allavega í nokkra klukkutíma í senn. Svo kemur hann niður inn á milli til að fá sér heitt kaffi og smá ýl í kroppinn.....

Sjálf er ég með nokkrar mismunandi aðferðir til að vinna bug á kuldanum. Ef mér verður kalt skelli ég mér bara á trimmhjólið hennar mömmu í nokkrar mínútur eða fer að ryksuga eða dreg hina með mér út í göngu í ferska loftinu (eftir smá útiveru finnst öllum bara yndislega hlýtt og fínt inni)! Svo er náttúrulega líka mjög gott að borða súpu eða ostafondue (enda erum við búin að prófa bæði með góðum árangri). Sá eini sem virðist ekki finna fyrir neinu er Símon. Ef eitthvað er, þá sefur hann bara betur úti þegar það er kaldara! Hann er alltaf svo vel klæddur og innpakkaður að hann finnur nú varla einhvern mun á hitastiginu, en ferska loftið gerir honum allavega mjög gott.

Við erum líka loksins að ná árangri með nætursvefninn: Hann vaknar ennþá nokkrum sinnum um nóttina, en er alveg fljótur með að sofna aftur (stundum með smá aðstoð frá Hannibal) og fær ekki að drekka nema einu sinni eftir ca. 8-9 tíma svefn. Það teljum við nú bara ágætt! Og yfir daginn er hann hvort eð er algjör engill (oftast!) og ef ekki er alltaf hægt að kalla mömmu til hjálpar....

Litli maðurinn heldur að hann sé orðinn stór nú þegar hann er farinn að borða "alvöru" mat. Matseðillin þessa viku er gulrótar-kartöflumauk í hádeginu og graut um kvöldin og virðist hann vera ansi sáttur við þann mat. Reyndar vill hann líka fá að drekka eftir allar máltíðar, en það er kannski bara gamall vani. Og svo öskrar hann á okkur fullum hálsi ef við erum ekki nógu snögg með að gefa honum. Hvernig ætli þetta verði þegar hann stækkar....?!? Um daginn fékk hann smá brauðskorpu til að smjatta á (á meðan við vorum að borða ostafondue), en hann var of fljótur að slefa hana alla út og hún leystist næstum því upp í munninum á honum. Smá hostakast og allir bitar voru komnir út aftur. Hann verður bara að bíða aðeins lengur með að fá meira brauð....

Besuche vor und nach Neujahr

Nachdem wir es über Weihnachten eher ruhig angehen liessen hatten wir nun vor und nach Neujahr plötzlich ein paar Tage lang jede Menge Besuch. An Neujahr hatten wir offenes Haus, bei Mami wo sich einige meiner besten FreundInnen aus Studienzeiten mit ihrem Nachwuchs einfanden. Sooooo schön! Endlich mal wieder etwas ausführlicher quatschen und sich über alte Zeiten totlachen (ach, wir werden wohl alle langsam älter wenn wir schon anfangen uns über die Vergangenheint zu unterhalten..... aber Spass gemacht hat's halt trotzdem!).

Símon entwickelt sich weiterhin blendend und hat mittlerweile richtig Appetit auf seinen Rüeblibrei. Wir sind ihm oft nicht schnell genug mit dem Löffel und dann hustet er uns was vor oder schreit uns an bis er die nächste Ladung ins Maul kriegt. Ganz schön unverschämt der Kleine!!! Mit seiner Pampers-Schachtel hat er etwa eine Viertelstunde lang gespielt und schlussendlich gekämpft, bis er wütend auf sie wurde, weil sie einfach nicht so wollte wie er..... wir sassen daneben und haben uns beinahe in die Hosen gemacht vor Lachen, aber der Trotzkopf wollte einfach nicht aufgeben und hat immer wieder versucht den Karton nach oben oder unten zu biegen!

Zu Weihnachten hab ich mir von Mami neue Turnschuhe zum Joggen gewünscht und auch gekriegt. Bis jetzt konnte ich sie leider noch nicht so richtig einweihen (Regen und Frost schrecken mich in etwa gleichermassen ab), aber ich kann's kaum erwarten, bis ich wiedermal so richtig im Wald laufen kann! Bis es soweit ist hab ich nun eine Alternative im Haus gefunden: da steht nämlich so ein Hometrainer rum, der von niemandem mehr gebraucht wird. Nun kann ich jederzeit mal kurz eine Runde Velo fahren wenn es mich nach Bewegung gelüstet, das find ich echt super und hab fest vor, es auch regelmässig auszunützen solange ich nicht drausseen rumrennen kann. Ausserdem warten jede Menge Spazierwege in der Umgebung von Baden darauf von mir mit Kinderwagen neu entdeckt zu werden, ich habe also mehr als genug vor für die nächsten Tage und Wochen, von all den Ausflügen und Besuchen, die wir noch planen müssen mal ganz zu schweigen!

Gleðilegt ár!

Tíminn liður allt of hratt og ég næ alls ekki að skrifa eins mikið eða oft og ég hafði ætlað mér upprunalega. En það er jú samt ágætt, það þýðir allavega að okkur leiðist ekki! Nú eru þegar komnar tvær vikur, Símon er orðinn hálfsárs gamall og nýja árið er byrjað. Áramótin hér hjá okkur í Sviss voru mjög róleg, reyndar svo róleg að við sáum varla neina flugelda. Það voru tvær ástæður fyrir því: annars vegar eru Svisslendingar ekki mjög hrifnir af því að skjóta peningum í loft upp og hinsvegar lá svo mikil þoka yfir bænum að það litla sem var skotið upp sást ekki nema mjög stutt frá! Það var eiginlega ágætt, þannig svaf Símon allavega værum svefni og við þurftum ekki heldur að vaka neitt lengi frameftir.

Sá stutti hefur annars nóg að gera alla daga. Þegar hann situr ekki í kassa þá snýr hann sér í hringi á leikmottunni sinni eða lyftir rassinum af gólfinu og reynir þá að skríða áfram eins og lirfa. Meðalhraði hans er um hálfur sentimeter á mínútu en aldrei að vita hvenær hann fer að gefa í...... Svo spjallar hann líka ótrúlega mikið og er eiginlega oftast brosandi allan hringinn þessa daga.

Annars erum við að reyna að gera ekta Aargau-búa úr Símoni: Hann er byrjaður að borða gulrótarmauk og honum líkar greinilega mjög vel (þó helmingur mauksins lendi ekki í maganum á honum heldur annarsstaðar....). Á meðan hann er að gæða sér á maukinu fáum við fullorðna fólkið ekta svissneska gulrótarköku. Ótrúlegt en satt þá var þetta fyrsta gulrótarkaka sem mamma og ég höfum bakað á ævinni! Útlitið skánar vonandi eitthvað í næstu tilraun, en bragðið er alveg æðislega gott!!!! Tilefnið fyrir baksturinn var nýárshittingur sem var heima hjá mömmu þar sem ég náði að hitta nokkra af mínum bestum vinkonum úr háskólanum. Þar sem við erum núna allar komnar með börn var þetta eiginlega einhverskonar afkvæmasýning..... En meira um það í næstu frétt sem verður á þýsku svo þær skilji hana líka.

Rüebli fürs Büebli!

Mit Símon ist jetzt plötzlich total viel los. Jeden Tag macht er irgendwelche neuen Sachen oder greift Dinge besser oder plaudert in neuen Quitschtönen oder lacht noch verschmitzter oder........ Wahnsinn, wenn man nichts anderes zu tun hat, als ihn zu beobachten, ist da echt ne Menge los! Heute hat er ausserdem seinen ersten Rüeblibrei gekriegt und der hat ihm eindeutig noch eine Extraportion Energie gegeben! Als halber Aargauer hat er ja schliesslich schon eine gewisse genetische Veranlagung/Verpflichtung für Rüebli-Begeisterung.....

Sonst kamen heute Beate, Stefan und Anna kurz vorbei (auf der Durchfahrt). Símon und Anna haben sich eher vorsichtig gegenseitig bestaunt. Sie waren beide total zurückhaltend und wohl auch reichlich müde, aber echt süss. Und dass Anna fast ein ganzes Jahr Wachstumsvorsprung hat kann man eigentlich kaum glauben. Aber Símon will ja schliesslich ein grosser, starker Wikinger werden (und das ist wohl kaum Anna's Ziel)!!!

New pictures/Nýjar myndir/Neue Fotos

On the left you can find a new album called "Switzerland 2009" where I will regularly post new pictures from our stay here in the land of chocolate and watches. Enjoy!

Það er komið nýtt albúm hér til hlíðar sem heitir "Switzerland 2009" og þar mun ég reglulega bæta við nýjum myndum frá dvölinni okkar hér. Góða skemmtun!

Auf der linken Seite findet ihr ein neues Album mit dem Namen "Switzerland 2009". Da drin werde ich regelmässig neue Fotos veröffentlichen von unserem Aufenthalt hier in der CH. Viel Spass!

Símon's erste Weihnacht

Schnell ist's gegangen und schon sind die Weihnachtstage wieder vorbei. Aber schön war's und nebst gutem Essen und Geschenken haben wir auch Zeit gehabt für einige angenehme Spaziergänge (zuletzt gerade heute Mittag auf der Baldegg, bevor's jetzt wieder zu schneien angefangen hat). Símon hat erste Erfahrungen mit Bierflaschen gesammelt (wozu hat man denn schliesslich einen Schweizer Götti?!?) spielt aber zum Glück doch noch lieber mit den anderen Sachen, die er zu Weihnachten gekriegt hat. Auf der neuen Krabbeldecke macht das schliesslich auch doppelt so viel Spass, vor allem nachdem er entdeckt hat, dass man die Decke auch nutzen kann, um Sachen zu sich ranzuziehen....

Nach dem tollen Wetter gestern und heute früh schneit es nun also wiedermal, was aber morgen bereits wieder in Regen übergehen soll. Schade, die Sonne hat mir eigentlich trotz der Kälte ganz gut gefallen.... In den nächsten Tagen wollen wir nun anfangen Símon an richtige feste Nahrung zu gewöhnen. Morgen werden Rüebli gekauft und dann wird gekocht und püriert was das Zeug hält! Bin ja schon mal gespannt, was der kleine Herr wohl dazu sagen wird. Momentan schreit er uns jedenfalls die Ohren voll wenn es ihm danach ist, vielleicht hilft es ja, seinen Magen etwas mehr zu beschäftigen..... Drückt uns mal die Daumen, dass es klappt!

Fyrstu dagarnir í Sviss

Jæja, þá er loksins komið að því að ég er aftur komin í netsamband við umheiminn. Margt hefur gerst á þessari síðustu viku, fyrst og fremst náttúrulega ferðin okkar til Sviss. Það kom okkur eiginlega á óvart hversu auðvelt það var að ferðast með litla kútinn okkar, en hann stóð sig eins og hetja á flugvellinum, í flugvélinni og síðan í bílnum frá Friedrichshafen til Baden. Í Friedrichshafen var 8 stiga frost og brjáluð snjókoma þegar við lentum og var bróður minn næstum því í vandræðum með bílinn þegar hann sótti okkur. En bara næstum því sem betur fer! Á leiðinni heim til mömmu stoppuðum við rétt hjá Konstanz hjá æskuvinkonu minni, henni Babs, og fengum að skoða nýjasta fjölskyldumeðliminn þar sem er einungis 3 mánuðum eldri en Símon. Eftir smá Glühwein og Weihnachtsstollen keyrðum við svo áfram og komum loksins heim rétt um kvöldmatarleytið. Rosalega var mamma glöð að sjá okkur!

Strax næsta dag datt svo hitastigið alveg niður í kjallara og var um 13 gráðu frost þegar það var sem kaldast. Við drifum okkur samt út í góðan göngutúr til að prófa flottu kerruna sem við fengum lánaða handa Símoni. Hún stóðst prófið og Símon svaf vært og var hlýtt allan tímann. Um kvöldið var síðan fjölskyldujólaboð heima hjá bróður pabba, þar sem öll systkyni pabba og afkomendur þeirra hittust (Þetta er nú ekki svo margt fólk, þau voru bara 4 systkyni og tvö þeirra áttu engin börn....). Símon er fyrsta Freuler-barnið nýrrar kynslóðar og fékk þar af leiðandi mikla athygli allt kvöldið.

Næstu daga notuðum við til að slappa af, kíkja nokkrum sinnum í bæinn og festa einhverja nýja rútínu fyrir Símon. Hann sefur ótrúlega vel úti í vagninum, en næturnar eru ennþá smá vandamál. En nú höfum við nógan tíma til að vinna í þessu og náði hann t.d. í gær góðum 6 tíma samfelldum svefni!

Mamma sá um að skreyta jólatréið í gærkvöldi og Símon horfði á, alveg hugfanginn. Hann hefur það hvort eð er alveg rosalega gott hér, nú eru 3 manneskjur sem skiptast á að halda á honum, leika við hann og skipta á honum. Lífið hans er aldrei leiðinlegt, kannski sefur hann þess vegna svona vel yfir daginn, hann er einfaldlega uppgefinn eftir alla þessa athygli!

En nú er kominn tími fyrir Símon að vakna og fara í bað og við viljum nota tækifærið og óska ykkur öllum enn og aftur gleðlilegrar hátíðar!

Jólagjöfin okkar í ár eru eftirfarandi tvær myndir af litla prinsinum sem ættu að fá alla til að brosa....